Wie zijn De Zompige Nacho’s?
De Zompige Nacho’s zijn geen knapperige macho’s meer.
Dat stadium hebben we ergens rond de tiende Schrobbeler achter ons gelaten.
Wij waren ooit strak. Hard. Krokant.
Van die gladde boys met een grote bek, een frisse blik en een pilske stevig in de hand.
Maar carnaval is geduldig.
Dag na dag, pils na pils, heeft ’t scherpe randje losgeweekt.
En wat blijft er dan over?
Zompige Nacho’s.
Niet fris.
Niet helder.
Maar verdomd lekker.
Net als bij een echte bak nacho’s zijn wij die laatste op de schaal.
Diegene waar iedereen even naar kijkt en denkt:
“Zal ik…? Ach ja, fuck it.”
En ja hoor ze gaan door tot de bodem.
Zompig of nie.
Door bier en Schrobbeler zijn we iedere dag een beetje zachter geworden.
maar onze kiel en kruikensjaal zijn zó krokant van het indrogen
dat ge ze bijna rechtop tegen de muur kunt zetten.
In Tilburg noemen ze dat krokant.
En krokant zijn is normaal al een flinke kater.
Maar wij?
Wij zijn dat stadium allang voorbij.
Wij zijn alleen nog maar zompig.
Zompig in ’t hoofd.
Zompig in de knieën.
Zompig in de moraal.
Maar altijd samen.
Altijd gezellig.
Altijd nog hongerig naar één laatste nacho,
één laatste pils,
één laatste uur.
De Zompige Nacho’s
Niet knap.
Niet strak.
Maar ge pakt ons toch.